Verdwijntruc…..

‘s Ochtends krijg ik voor ik opsta altijd een heerlijk kopje koffie, zo ook vandaag. Daarna sta ik op en volg de gewone riedel, douchen, aankleden, beetje verven en mijn haren glad föhnen.

Ik pak nog wat dingen bij elkaar, een grote plastic zak van C&A een winkelketen, wat dingen die in de was moeten, mijn gsm, tablet en natuurlijk de mok, want die moet in de vaatwasser.

De was gaat in de wasmand, beneden zet ik de mok neer en ga de plastic zak in onze nieuwe Kliko gooien. Als ik terug kom in de keuken en de mok in de vaatwasser wil zetten is de mok weg. In de hele keuken géén mok. Niet in de vaatwasser, nergens. Ik tel voor alle zekerheid de schone mokken en die in de vaatwasser, er ontbreekt er dus eentje. Natuurlijk check ik de Kliko én de wasmand, geen mok.

Het is nu avond en de mok is nog steeds niet gevonden. Ik weet niet meer waar te zoeken en aangezien de Heilige Anthonius blijkbaar een ADV heeft, stop ik maar met het rijmpje.

Vreemd toch?

Tjuuuuus,

Mac

 

Een mens moet toch oefenen…

zeker met een camera waar zoveel verschillende functies opzitten, dus vandaag de tuin maar eens voor de lens gehaald.

Zie je hoe ver alles al is? Onze tuin ligt erg ongunstig, deze hoek krijgt pas laat in de middag zon.

Dit is mijn favoriete stukje, mijn werktafel, heerlijk afgeschermd en zelfs een beetje zonnig!

Deze hosta’s zijn beduidend later dan de andere.

Tjuuuus,

Mac

Een dag met een randje

was het vandaag! Eerst een nieuwe camera

(kicken toch?)

en daarna deze uitproberen in (of op?) Plaswijk, waar ik nog nooit eerder was geweest. Samen met een groot deel van de familie; Middelste en echtgenoot, de allerliefste kleinzoon van de wereld en natuurlijk de tweeling!

Een lekker zonnetje erbij, zeg nou zelf, dat is toch echt een dag met een randje!

Tjuuuuuus,

Mac

Maart roert zijn staart….

dus het was koud vandaag! Midden op de dag werd het ineens behoorlijk donker. Ineens gingen de luiken open en kwam er een behoorlijke partij hagel naar beneden.

Dan kijk je naar buiten en zie je dit:

Hij buigt bijna door vanwege het gewicht van alle bloemen en nóg zijn alle knoppen niet open. Wat een verschil met vorige jaren toen heel veel knoppen bevroren waren.

Er is dus hoop

Tjuuuuuus

 

Mac

Spring was in the air…..

en wat doe ik dan? Ik ga poetsen! In plaats van lekker op de fiets te springen om langs ‘s Heren wegen te rijden, neem ik een emmertje sop, wat poetsdoeken, rubberhandschoenen en niet te vergeten de plumeau en stort me op mijn werkkamer. Ik had het al lang genoeg uitgesteld, hij moest met bezemen gekeerd worden.

En dan krijg je dus dit:

en dit:

Na een paar uur begon ik het een beetje zat te worden, maar ja, dan kun je niet meer terug.

Maar gelukkig na verloop van tijd zag ik verbetering en dit:

werd dit:

Aan het eind van de dag avond was alles bijna helemaal in orde. Alleen een stukje vloer moest nog, maar dat doe ik gewoon op een andere mooie dag

Tjuuuuuus,

 

Mac