Van een verrassing en een confrontatie…..

Soms doe je dingen omdat je gewoon vindt dat je ze moet doen. Je denkt er niet over na, maar doet het gewoon. Je hoeft er ook niet uitgebreid voor bedankt te worden, je hoopt alleen dat als jij eens hulp nodig hebt dat er dan ook iemand voor jou zal zijn die niet nadenkt, maar gewoon handelt.

Jaren geleden woonde ik alleen met mijn dochter, die we nu Jongste noemen en had nèt mijn DH ontmoet. We vonden elkaar echt, brachten wel al tijd met elkaar door, maar woonden nog niet bij elkaar. Ik werkte full time, Jongste ging naar de basisschool en om een en ander wat makkelijker te maken had ik een hulp. Ze kwam trouw iedere maandag ochtend en zorgde ervoor dat mijn huis steeds spic and span was. Ook al was ik meestal weg als zij kwam toch leerden we elkaar steeds beter kennen. Ik ging weleens naar haar huis als dat zo uit kwam en ik had ook wel eens vrij, zodat we elkaar toch regelmatig zagen. Ik wist dat haar huwelijk niet denderend was, maar ach, dat was bij meer mensen het geval. Tot ze op een gegeven moment bij mij kwam en zei dat ze thuis weg moest. Met haar twee zonen. Ze hoefde niet eens veel uit te leggen, ik zag dat het haar ernst was en dat het snel moest. Mijn huis was niet groot genoeg om daar met 5 personen in te wonen. Dus belde ik (mijn toen nog niet) DH en vertelde hem van het probleem. Ik had ook de oplossing. Als ik nu eens bij hem ging logeren, met Jongste, dan kon mijn hulp in mijn huisje logeren. Dat hebben we toen gedaan. Zij heeft een paar maanden in mijn huis gewoond en ik bij DH. Toen ze zelf een huis kreeg hebben we haar geholpen met verhuizen en zoals het wel meer gaat verloren we elkaar uit het oog. Vorige week ging de bel en er stond een mevrouw voor de deur met een prachtig boeket bloemen. Het was mijn hulp van toen! Nee ze kwam niet binnen, ze wilde alleen even het boeket afgeven. Het was die dag 25 jaar geleden dat ik haar hielp toen ze op mijn stoep stond. Ik had nog wel eens aan haar gedacht, maar dat was ook alles. Maar blijkbaar was mijn hulp aan haar zo in haar geheugen gegrift dat ze de datum nog onthouden had. Ontroerend dat ze niet alleen daar nog aan denkt, maar me ook nog kwam bedanken….

Maandag ging ik naar de bieb, ik wilde wat nieuwe boeken halen. Dat gaat over het algemeen erg snel, want ik heb een lijstje van schrijvers die ik nog wil lezen, in mijn agenda zitten. Ook in ons dorp gaat de bieb mee met de vaart der volkeren en wordt er steeds meer zonder personeel gedaan. In plaats van een mevrouw die je boeken inlas, was er een apparaat. Dat had ik vorige keer wel gezien, maar toen had de mevrouw van de bieb me geholpen. Nu stond er ineens een heel groot apparaat. Er stond niemand bij, dus ik kon meteen beginnen. Maar helaas, waar ik ook keek er stonden alleen maar allerlei knoppen over betalen en zo, maar nergens over uitlenen. Ik vind mezelf behoorlijk modern en ben gek op allerlei gadgets, maar helaas, dit ding snapte ik dus niet. Ineens komt er een klein handje op mijn been en een klein stemmetje vraagt “Zal ik u even helpen?” Ik kijk omlaag en daar staat een jochie, twee turven hoog, meer niet. Ik zeg: “Ken jij dit dan?” “Ja hoor”, zegt ie, “ik haal altijd boeken hier”. We kregen een heel gesprek, hij vertelde me dat hij het liefst boeken haalde over ruimtevaart, het weer en het milieu. Maar ja hij was al vijf! Toen hij erachter kwam dat ik ook boeken kwam lenen vertelde hij me, dat ik dan toch echt een ander apparaat moest hebben. Dat bleek ik over het hoofd te hebben gezien omdat er een paar mensen voor stonden. Hij was meteen maar zo vriendelijk om me daar even mee te helpen. Schattig was het, maar ik voelde me ineens zoooo oud! Geholpen worden door een jochie van vijf! Ik was ineens stukken minder modern……

Van een handleiding die niet wil naar een Baltimore

Een paar maanden terug bestelde ik een upgrade van EQ6 naar EQ7 want ik wilde mee in de vaart der volkeren. Ik had nooit erg veel gedaan met EQ6 maar wilde daar met EQ7 verandering in brengen. Voor alle zekerheid had ik me ook ingeschreven voor een Nederlandse handleiding en deze werd begin augustus geleverd. Niet als boek, maar als USB stick. Op zich geen probleem, maar na de eerste keer alles bekeken te hebben en mijn pc te hebben uitgeschakeld kon ik doen wat ik wilde, mijn pc herkende de USB stick niet meer. Ik ben niet voor een gat te vangen, maar na alle beschikbare poorten te hebben geprobeerd, zelfs die van mijn laptop en een andere PC bleef het ding onzichtbaar. De service van Quiltplaza is grandioos dus na een mailtje van mij kreeg ik van een vriendelijke meneer aan de telefoon te horen dat er een nieuwe aan zat te komen mèt een retourenveloppe, zodat het me niets zou kosten om de foutieve stick terug te sturen. Afgelopen week viel het ding inderdaad op de mat. Ik durf het helaas niet te zeggen, maar hij doet-ut-nie wat ik ook doe. Ik ben er – om alles maar uit te sluiten – zelfs de buurt mee in geweest om op een heel andere PC te kijken of het daar ook niet werkt. Helaas, het mocht niet baten, dus maar weer een email met het heuglijke (not) nieuws sturen.

Vorige week hadden we weer een JoaQ bee. Ik had twee keer verstek moeten laten gaan, vanwege het heerlijke (!) weer de laatste maanden, maar nu kon niets me tegen houden, ik toog naar België. Het verbaast me steeds hoe we met vijven met het grabbelen uit twee bakken vol stash toch compleet andere blokken maken. Een van ons had de top zelfs al af!
Helaas is de lichtval niet helemaal goed, de kleurintensiteit van de top is voller.

Ik ben zelf bezig met blok 9, het laatste blok. Het einde komt in zicht.

Nadat mijn bestelling Lumière de Noël binnenkwam heb ik meteen nog een aantal yards bijbesteld omdat ik zag dat ik voor de quilt Snow Days te weinig variaties had. Deze bestelling is vandaag geleverd, ook weer een stapel om eerst intensief te gaan aaien.

  Nu kan ik echt van start. Het was moeilijk om niet te beginnen, dus mocht ik van mezelf twee blokken maken. Een kleiner en een groot blok.
Zijn ze niet leuk?

Naast al de stitcheries die ik onweerstaanbaar vind, word ik toch heel erg getrokken naar het maken van een Baltimore zoals ik al eerder schreef. Van mijn Bee-vriendinnen mocht ik een aantal boeken lezen, zodat ik nog meer getriggered werd om hieraan te beginnen. Ik wil om te beginnen graag iets maken van vier 16” blokken, net groot genoeg om te beginnen. Het eerste blok dat ik gekozen heb is een soort krans met rozen naar een patroon van Elly Sienkiewicz, van haar heb ik inmiddels zelf ook al een boek gekocht.

Omdat de BOM Down in the Garden over 3 maanden afloopt heb ik me ook aangemeld bij een Baltimore Album Quilt BOM die in januari begint. Hier zie je hoe deze quilt eruit gaat zien. De bovenste foto is van de quilt zoals die wordt, de onderste foto is de achterkant als je de quilt maakt met de qayg methode. Het duurt alleen nog zo lang voor het januari is…….

Van de reis die verder gaat en een klein stukje tuin….

De warmte is gelukkig weg, het lijkt af en toe zelfs herfst. Een van de twee leukste jaargetijden, samen met de lente. Heerlijk is het om ‘s ochtends weer die knisperende buitenlucht te ruiken en lekker binnen bezig te zijn terwijl het hard waait. Het is weer dat uitnodigt om van alles te doen op quiltgebied.

De laatste twee weken heb ik behoorlijk wat gedaan aan mijn BOMs. The Yourney of a quilter gaat langzaam maar zeker verder, na een soort tussenstop in juni en juli. Alle blokken heb ik gesneden en zitten zelfs al in elkaar, ik moet alleen nog alle dingen die gestitcht moeten worden overbrengen. Hieronder zie je blok 4, 5 en 6.

Blok 5 heeft extra veel tijd gekost. Ik wilde de tekst eerst met twee draden stitchen, zodat deze wat meer uit zou komen, maar nadat ik de hele tekst klaar had vond ik het te veel van het goede. Dus moest alles er weer uit en dat gaat moeilijker dan je denkt. Daarna leek het alsof er geen eind aan kwam, eerlijk gezegd was het ook wel saai om alleen maar letters te stitchen.

Volgende week heb ik weer mijn gezellige Bee, met mijn mede reisgenoten. Ik ben zo benieuwd hoe ver zij zijn en hoe hun blokken er uit zien!

Intussen zijn de Generaaltjes gearriveerd. Ik had een prachtpatroon liggen van Crab –apple Hill met de naam “Snow Days” waar ik helemaal weg van was. Ik vond alleen de kleurstelling iets te flets en niet bij mij passen. Het is een vrij grote quilt, mooi voor een lapquilt voor het winterseizoen. Toen ik dus de nieuwste Generaaltjes zag, wist ik meteen, dit zijn ze.

Zeg nou eerlijk, zijn ze niet prachtig?

Ik had me al helemaal voorgesteld om daar aan te beginnen, tot ik vorige week het boek The Best of Baltimore Beauties vond, geschreven door Ellt Sienkiewicz. Ik was al een hele tijd van plan om een Baltimore te maken, maar tot nu vond ik geen patronen die me enthousiast genoeg maakten om te beginnen. Maar nu, dit boek! Zo mooi en zo afwisselend! En het was nog bijna de helft afgeprijsd ook! Ik zit er met smart op te wachten!

Bij al dit nieuws zou ik bijna vergeten om te vertellen dat ik tussendoor ook aan het werken ben aan de blokken van Down in the Garden, van Leanne Beasly. Deze BOM krijg ik al gedurende zes maanden binnen, maar ik vond dat ik moest wachten met hier aan te werken tot ik wat minder WIPs zou hebben. Alleen telkens als er weer een blok binnen kwam zacht het er zo aantrekkelijk uit dat ik de verleiding niet kon weerstaan en er toch maar aan begonnen ben. Het zijn fantastisch mooie patronen, maar erg arbeidsintensief. Er zit erg veel stitchwerk aan, veel meer dan aan de andere blokken van Leannes House. Ik heb nu twee blokken af van de zes die ik heb liggen, blok zeven is al bijna weer onderweg, dus ik hoef niet bang te zijn dat ik inloop op het schema.

De kleuren zijn helaas niet zo helder op de foto’s. De blokken zijn in het echt wat helderder en frisser van kleur. Maar voor een impressie is het voldoende.

Voorlopig is dit weer voldoende, ik ben weer helemaal bij…

Van warmte, geen inspiratie, kerststofjes en een leuk boek…

Deze maand is er weinig terecht gekomen van schrijven voor mijn blog. Een deel van de maand was het veel te heet om wat dan ook te doen, de inspiratie om te schrijven bleef dan ook compleet achterwege. Hoe ik ook dacht geen onderwerp te vinden. Over een onderwerp heb ik lang getwijfeld. DH en ik vierden een feest deze maand. Het was het feest van 150 jaar. We hebben genoten, het feest was meer dan geslaagd, niet alleen voor ons, maar voor alle gasten. Er waren ruim 500 enige foto’s gemaakt, dus ook daar lag het niet aan. Maar na rijp beraad besloot ik om dit toch achterwege te laten, niet omdat ik er niet van wilde vertellen, maar omdat ik niet al te veel persoonlijke zaken hier neer wil pennen.

Het hele land zuchtte onder de hitte, ook al waren er dan geen officiële hittegolven, De Bilt bleef net onder de norm, maar in het Zuiden begon de hitte eind juni en duurde voort tot net een dag voor ons feest! Ik had zoveel geluk met het weer, de temperatuur zakte naar een goede 22 graden dus we konden heerlijk gebruik maken van het terras. Daarna ging het weer richting 30 graden, wat resulteerde in steeds moeier wordende mensen om me heen. Ons huis is gelukkig koel, in de woonkamer werd het niet warmer dan 22 graden en op de andere verdiepingen hebben we gelukkig airco, zodat slapen geen probleem was.

Met dat weer doet een mens niet veel. Ik stond in alle vroegte in de tuin om al mijn potplanten te voorzien van water maar daarna gingen alle deuren en ramen dicht om pas weer laat in de avond open te gaan. Gelukkig was daar eerst het WK (ik had trouwens gelijk, “we” werden geen wereldkampioen) en daarna de Tour als afleiding. Het leukste aan dit soort evenementen vind ik de nabeschouwingen en andere programma’s daaromheen, dus was er een kleine leemte toen alles achter de rug was.

Quilten was ook niet meteen iets om te doen met de hitte. Af en toe een beetje stitchen maar daar hield het wel mee op. Een van de dingen die ik wel deed was stofjes kopen op het internet. Ik gooide van alles in mijn virtuele karretje om aan het eind van mijn bezoek toch maar weer alles te deleten. Ik vind soms dat ik zoveel heb dat ik alleen maar funshop. Tot ik de nieuwe serie van French General van Moda zag…. “Lumière de Noël”. Een prachtige range van kerststoffen die niet alleen rond Kerstmis mooi is. Houd me te goede ik vind de traditionele kerststoffen prachtig, maar ik wilde nu iets wat ik langer kan gebruiken of hangen dan 3 à 4 weken en dat is dus deze serie. Ik heb me niet kunnen inhouden en heb een aantal yards besteld. Het was nog best moeilijk kiezen, want de ene was nog mooier dan de andere.

Zijn ze niet prachtig? Ik heb 13 verschillende stoffen besteld, en kan bijna niet wachten tot ze binnen zijn. Vandaag kreeg ik een email dat ze verstuurd zijn, dus het kan nog wel een weekje duren voor ze hier zijn. Als het allemaal zo mooi is als ze er op de site uitzien, dan denk ik dat ik nog meer van de serie wil…….

In Homespun, een fantastisch Australisch quiltblad, zag ik een recensie van een boek dat me wel interessant leek. Het heet Home Sweet Sewn. Eigenlijk viel ik meteen voor de omslag, ik vind de theepothoes zo verschrikkelijk grappig.

Vinden jullie het niet leuk?
Ik vond het bij een Britse boekwinkel, die geen verzendkosten rekent en claimt dat het binnen twee dagen bezorgd wordt, ook in Nederland. Morgen zou ik het dus binnen moeten krijgen, ik ben benieuwd!

Ik ben nog steeds bezig aan blok 5 van Journey of a Quilter. Het lijkt alsof ik dat blok maar niet afkrijg, hoe lang ik er ook aan werk. Deze maand moet het nog af, dat moet lukken, ook al heb ik dan nog maar een dag……

Van warmte, voetbal en een happy end….

Sinds ruim een week is het hier erg warm. Ik kan niet zo goed tegen warmte, tot 25 graden gaat het nog nèt, maar daarboven wordt het snel een probleem. Ademhalen wordt steeds moeilijker, dus meestal blijf ik maar binnen. Soms verkoelt het nog wat als ik ga fietsen, maar zelfs dit werd me te veel.

Doordat het zo warm is kan ik bijna niet genieten van mijn tuin. ‘s Ochtends in alle vroegte geef ik de planten water, want de zon zorgt dat de bakken bijna staan te gillen om vocht. Een dagje overslaan kan echt niet want de hortensia’s schrompelen meteen ineen om water af te dwingen. Er bloeien nu grotere stukken in mijn tuin. Het roze, van papavers en pioenrozen heeft plaats gemaakt voor het blauw en purper van de campanula en hosta.

De aronskelk geeft nog steeds nieuwe bloemen, weliswaar kleiner, maar ze komen nog steeds. Bijna gaan de lelies open, met hun hard oranje kleur. Ze staan wat apart tegen een achtergrond van groen, zodat hun kleur goed uitkomt.

Gelukkig was er het WK gedurende de warmte. Het was te warm voor allerlei zaken, maar het WK was een prima excuus om de wedstrijden van Nederland vanuit mijn bed te bekijken. (Op mijn slaapkamer heb is airco, vandaar). En natuurlijk is het heel belangrijk om dan ook even te kijken tegen wie Nederland dan in de volgende ronde moet spelen en eventueel in de volgende. Zouden “we”dan echt wereldkampioen worden? Ik geloof er niets van….

Net voordat het zo idioot warm werd, ben ik naar Weert gegaan om mijn Angels’ Story op te halen die was doorgequilt door Wendy van Patch & Stitch. Eindelijk was hij dan klaar en kon ik het resultaat zien. Ik ben enorm blij met het resultaat, alleen nog een bies en een etiket en mijn quilt was klaar. Maar het was warm, nog warmer, zelfs heet en dan is het geen pretje om aan zo’n grote quilt te werken. Het ging dus langzamer dan gedacht. Maar hij is klaar en eerlijk gezegd vind ik hem prachtig!

Detail opname

   detail uit de rand

 
etiket

Dus ondanks de temperatuur toch nog snel een happy end aan mijn Angels’ Story……