Van een nieuwe verslaving …..

Afgelopen week vierden DH en ik onze zoveelste trouwdag. Nou ja, vierden, ik kan beter schrijven herdachten, want om vijf minuten over acht stond de aannemer hier op de stoep om het toilet in de gang opnieuw aan te sluiten. Dat moest eraf omdat blijkbaar tien jaar geleden de vorige loodgieter een klein foutje heeft gemaakt bij het installeren van een hangende wc. Het was maar een heel klein stukje dat niet gelijmd was maar de boom die vooraan onze oprit staat vond het druppeltje water dat daar uitkwam feilloos. Met een open toiletruimte is er geen vieren aan, dus de feestelijkheden hebben we dit jaar maar overgeslagen. Wel kreeg ik van DH een prachtige E-reader, samen met een kaft voorzien van een leeslampje.

Ik heb er meteen wat e-boeken op gezet, probeerde ‘s avonds meteen of het nu echt zo lekker las in bed en was meteen verslaafd. Ik heb in vier dagen tijd meer boeken gelezen dan in de laatste twee maanden! Het ziet er ook niet naar uit dat ik meteen van mijn leesverslaving genezen ben, want ik sleep het ding overal met me mee, het hele huis door.

Ik ben zo blij met een aantal boeken van vroeger, zoals de Joop ter Heul serie, want de exemplaren die ik heb zijn helemaal stuk gelezen en durf ik niet meer te gebruiken. Een aantal Maeve Binchie’s die ik gewoon lekker vind blijven lezen staan ook op de lijst. Naast Harold Robbins, David Balducci, Joost Zwagermans en Youp van ‘t Hek.

Tussen het lezen door ben ik druk met het quilten van mijn Tail Feathers, er begint langzamerhand schot in te komen nu. Na een behoorlijk aantal draadjes zie ik eindelijk wat resultaat…….

Van een winter die geen winter is, een krab op het strand en nog wat snowy days……

Ondanks de voorspellingen voor een”horror winter” is er tot nu toe zelfs niet eens sprake van een gewone. De temperaturen liggen veel hoger dan normaal en de natuur is dus van slag. Planten hebben een bepaalde tijd een bepaalde temperatuur nodig om te gaan bloeien en die tijd is nu dus al aangebroken. Mijn tuin ligt wat ongunstig qua zon, dus alles bloeit later dan de planten aan de overkant van de straat, maar nu lig ik bijna gewoon op hun schema.

De helleborussen (of is het hellebori?) bloeien dat het een lieve lust is, de sneeuwklokjes komen ook al kijken, de sering en hortensia’s botten uit en mijn camellia die normaal gesproken pas eind maart begint te bloeien begint ook al haar pracht ten toon te stellen.

Er staan zelfs vergeten eenjarigen in knop! Ik ben benieuwd of daar nog bloemen van gaan komen.

 

Winter 2011 - 2012 Diavoorstelling weergeven Alles downloaden

 

Intussen zijn de blokken voor “Aan het strand” allemaal af. Ik heb lang zitten wikken en wegen hoe ik die in elkaar zou gaan zetten. Er waren verschillende mogelijkheden en het was echt lastig kiezen. Ik heb gekozen voor een Mariners Compass in het midden en de blokken gewoon daar omheen. Dit zijn alle blokken”

Het wordt een echt gezellige quilt voor mijn DGS, nu maar hopen dat hij er blij mee is.

Tussen alle drukte van Kerst, Oud op Nieuw, logeerpartijen en niet te vergeten het quilten van “Birds of a Feather” door ben ik bezig geweest met het stitchen van Snowy Days. Alle gestitchte blokken zijn nu klaar. Nu moeten nog een aantal patchwork blokken en als alles aan elkaar zit moet ik nog een deel stitchen omdat de tekeningen doorlopen op de gepatchte blokken. Toen ik klaar was met het stitchen had ik van mijn 2 klossen Venne katoen nog één draadje over. Ik heb nieuwe klossen besteld, dus tot de klosjes binnen komen kan ik niet echt voor uit daarmee.

Intussen ben ik ook met een nieuw project begonnen, samen met mijn quiltvriendinnen, maar daarover een volgende keer meer…….

 

Van duinen met konijn en boom….

Sneller dan verwacht vond ik het blok voor december op de mat. Het is het blok waarvan de naam ook de blogtitel van vandaag is. De maakster van het blok heeft er met zweet en wat dies meer zij aan gewerkt zei ze me. Maar het is een prachtig eindresultaat geworden.

Het konijn is ondanks zijn schutkleuren duidelijk te herkennen, wat ik erg knap gedaan vindt. Zoals al eerder gezegd de blokken zijn 15 x 15 cm. groot, dus kun je nagaan hoe klein dat konijntje in werkelijkheid is. En het bestaat ook nog uit 9 stukken, OK stukjes, wat de moeilijkheidsgraad alleen maar groter maakt.

Ook met dit blok ben ik reuzeblij. Ik ben er inmiddels uit hoe de quilt in elkaar gaat. In het midden maak ik een groot Mariners Compass en zonder sashings ertussen. De maat van de hele quilt is ca. 70 x 70 cm. Ik denk nu nog dat het quilten alleen in de ditch hoeft en misschien door een paar lijnen van elk blok, maar dat zie ik wel tegen de tijd dat ik daar ben. De deadline is eind februari, dat zou toch te doen moeten zijn…..

 

Van een zeester, een bootje en …..

Langzamerhand komt het einde van mijn quilt “Aan het strand” in zicht. Vorige week en vandaag kwamen er weer twee blokken binnen die ik graag wil laten zien.

Vorige week kwam de zeester binnen, in prachtige kleuren die weer erg goed bij de rest passen:

En vandaag lag er een boot op de mat. Deze was al een keer eerder aan me gestuurd, maar helaas is er onderweg iets fout gegaan want hij was nooit aangekomen. De lieve maakster heeft toen meteen een tweede voor me gemaakt, waar ik natuurlijk erg blij mee was:

De blokken zijn niet erg groot, slechts 15 x 15 cm, dus het is soms een priegelwerk om alle onderdelen goed te krijgen.

Ik heb nog een blok van deze maand te goed en nog eentje van de maand september. Omdat ik niet heb genoteerd wie ik welk blok gestuurd heb weet ik niet welk blok van december is en welk van september. Er zijn verschillende manieren om de quilt in elkaar te zetten, met of zonder sashings, met een Mariners Compass op de hoeken of juist als middenblok, er zijn verschillende mogelijkheden.

Onze huismuis (of muizen) heeft (hebben) van het lokdoosje gegeten alsof het de allergrootste lekkernij was. Het eerste doosje was binnen no time helemaal leeg. En omdat het tweede doosje dat er sinds een dag of vier staat, totaal niet is aangeraakt hebben we toch het donkerblauw vermoeden dat het spul heel erg goed heeft geholpen. Van bewoning van de schuur is niets te merken, maar voor alle zekerheid laten we de doosjes toch maar staan, je weet maar nooit…….

 

 

 

 

Van trippel trappel, trippel trap…….

Als je deze titel leest en naar de datum kijkt van dit blog verslag zou je kunnen denken dat het over de Sint en/of zijn paard gaat. Dat zou kunnen natuurlijk maar niets is minder waar. Hoewel, het begon er wel mee, tenminste hier in huis, in de schuur begon het al eerder.

Maar voor dat het te ingewikkeld wordt en het lijkt alsof ik wartaal schrijf begin ik maar bij het begin. Dat was wel met cadeautjes voor 5 december. Zover de link met Sinterklaas. Ik verzamel cadeautjes, als ik iets leuks zie voor een van mijn 3 kleinkinderen koop ik het en bewaar het tot de dag waarop ik ze nodig heb. Zo ook dit jaar. Ik had een grote AH plastic zak en daar stopte ik alles in. Bij de cadeautjes zaten een paar hele leuke kleine Indiase doosjes, met veel kraaltjes en bling bling. De bedoeling was dat ik daar oorbelletjes in zou stoppen. Dat is toch veel leuker verpakt dan in een papiertje, niet dan? Er zaten ook een paar netjes met gouden chocolade munten bij, altijd leuk om erbij te doen dacht ik.

Twee weken geleden wilde ik aan DH laten zien wat ik al had en pakte de zak uit het ketelhok. Dat hok ligt naast mijn werkkamer op de bovenste verdieping. In het ketelhok staat van alles, keurig in kratten, met labels erop. Tegen het stof en meteen overzichtelijk opgeborgen. Ik pak dus de zak en zie dat die een beetje kapot is aan de onderkant. Een paar maanden geleden zou ik me afgevraagd hebben waar ik achter was blijven hangen maar nu wist ik het meteen, muizen!

Ik wist dit omdat ik dezelfde ervaring al eerder heb gehad. In onze schuur was tot twee keer toe de zak met vogelvoer aangevreten. Het was duidelijk, we hadden inwoning! En met volledig pension ook nog. Het vogelvoer ging dus in een grote plastic ton, helemaal afgesloten zodat er geen enkel dier meer bij kon. Nadat de nieuwe bewoner eerst nog geprobeerd had of toiletpapier in zijn dieet paste zagen we niets meer van hem. Ik keek regelmatig maar er was geen spoor meer te bekennen. Ik nam dus aan dat hij (of zij, maar om erger te voorkomen hoop ik echt op alleen een hij) een ander onderkomen had gevonden. Nou dat klopte helemaal dus. Naast mijn werkkamer dacht ik en daar was ik niet echt blij mee.

De plastic zak werd vernieuwd, de chocolade werd in een kistje gestopt dat vergrendeld werd en verhuisde naar mijn werkkamer. In de schuur én in het ketelhok zette ik een muizendoosje met vergif neer. In de handleiding stond dat je moest controleren of ervan gegeten werd en ja hoor, het zakje in het doosje was de volgende dag kapot en er lagen wat korrels. Ik haalde opgelucht adem. Tot daarnet dus…..

De cadeautjes moesten nog ingepakt worden. Met een zwaai pakte ik de zak en schudde er de cadeautjes uit. Niet alleen de cadeautjes dus, er kwam een lading andere dingen mee. De bling bling doosjes waren blijkbaar in trek geweest, want de hele vilten onderkant was eraf en lag in stukken in de zak, samen met  een aantal muizenkeuteltjes. Argggghhhhh hij heeft in mijn werkkamer zitten schransen! Hij heeft een feestje gebouwd binnen een meter van me!! Ik ben niet bang van muizen, echt niet! Ik wil ze alleen niet in mijn buurt hebben! Jaren geleden heb ik in een huis gewoond met een immens grote tuin, met kippen, konijnen alles wat je maar kon denken. In de winter kwamen de dieren uit de bossen achter ons steeds dichter bij en vonden hun voer bij de kippen en konijnen. Alleen de muizen kwamen binnen, met hele hordes. En ze waren zo brutaal dat ze in de woonkamer gewoon langs je heen liepen en soms zelfs over je voeten heen trippelden. Sinds die tijd wil ik geen muizen in mijn buurt!

Ik heb dus nog maar wat muizen lokdoosjes gekocht, en verdekt opgesteld in mijn werkkamer. En nu maar hopen dat ze heel snel die dingen ontdekken en hun buikje er rond aan eten. Zolang ze nog niet voor me werken hebben ze hier niets te zoeken. Want als het dit soort muizen zouden zijn mochten ze blijven, echt! Ik ben bang dat ik hier naar kan fluiten, als iemand van jullie ze ooit gezien heeft, laat het me dan weten. Dan haal ik misschien één doosje weg…….